ทฤษฎีการสอนภาษาไทย

ทฤษฎีการสอนภาษาไทย

ทฤษฎีการสอนภาษาไทย ศาสตร์สาขาที่มีคุณูปการต่อการสอนภาษาไทยเป็นอย่างยิ่งคือจิตวิทยาการเล่าเรียน การถามว่าบุคคลศึกษาเล่าเรียนได้เช่นใด มีปัจจัยอะไรที่ส่งผลต่อการเล่าเรียน พร้อมด้วยจะทำเช่นใดให้การเรียนเกิดขึ้นอย่างคงทน ล้วนแต่เป็นคำถามที่นักจิตวิทยาการศึกษาขวนขวายที่จะศึกษาพร้อมด้วยสร้างแนวความคิดใหม่ๆ ขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ทฤษฎีจิตวิทยาการเรียนมีอยู่หลายกลุ่ม ที่ฮิตกับเผยแพร่ อยู่ทั่วไปตัวอย่างเช่น ทฤษฎีการเล่าเรียน พุทธิปัญญานิยม (cognitivism) ทฤษฎีการเล่าเรียนมนุษยนิยม (Humanitism) พร้อมด้วยทฤษฎีการหาความรู้พฤติกรรมนิยม (behaviorism) น่ารู้ว่า มีผู้กล่าวว่าทฤษฎีการเรียนสองกลุ่มแรกว่าเป็นทฤษฎี “ใหม่” พร้อมกับจัดให้ทฤษฎีการหาความรู้พฤติกรรมนิยมเป็นทฤษฎี “เก่า” ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว แต่ละทฤษฎีล้วนสนับสนุนซึ่งกันและกัน การจะพิจารณาว่าทฤษฎีใดใหม่หรือเก่านั้น คงไม่สำคัญเท่ากับว่า ทฤษฎีใดจะใช้อธิบายการเรียนของบุคคลได้ชัดเจนพร้อมทั้งอยู่บนพื้นฐานของเหตุมากกว่ากัน

ทฤษฎีการสอนภาษาไทยนี้ประสงค์นำเสนอมิติของการนำทฤษฎีจิตวิทยาการเล่าเรียนไปใช้ โดยกล่าวถึงตัวอย่างของทฤษฎีจิตวิทยาการหาความรู้พฤติกรรมนิยมมาใช้ในการดีไซน์การเรียนการฝึกสอนภาษาไทย ผู้เขียนมิได้มีเป้าหมายว่าในการอบรมสั่งสอนภาษาไทยจะต้องใช้แต่เฉพาะทฤษฎีนี้เท่านั้น เพราะว่าในการเรียนการอบรมในบริบทจริง เป็นการใช้ทฤษฎีจิตวิทยาการเล่าเรียนในลักษณะผสมผสานแนวความคิดพร้อมกับผสมผสานวิธี (multi-theory and multi-method) ซึ่งการเลือกใช้ก็เป็นไปตามปัจจัยทั้งในด้านพฤติกรรมการหาความรู้ที่เป็นเป้าหมาย ลักษณะของเนื้อหาความรอบรู้พร้อมทั้งแนวทางวัดประเมิน แต่การศึกษาเล่าเรียนตัวอย่างของการอบรมสั่งสอนตามทฤษฎีใดทฤษฎีหนึ่ง จะทำให้คุณครูภาษาไทยทราบทั้งหมดของการแปรทฤษฎีไปสู่การปฎิบัติมากยิ่งขึ้น